Opuszczona wioska

[Lazareth]

*Przyszedł tu spokojnym, powolnym krokiem i położył się w ruinach jednego z domostw, ściany były w różnych miejscach zawalone, dachu nie było, tak jak drzwi. Pozostałości wschodniej ściany dawały miły cień. Tam właśnie się ułożył uważnie obserwując okolicę.*

[Mara]

*Przychodzi odpocząć.Chodź nie wie od czego.Wskakuje na drzewo i kładzie się na nim.*

[Lazareth]

*Jego wzrok przykuwa jakiś biały kształt na pobliskim drzewie. To jego córka czy kolejny omam?*

[Mara]

*Nie zwraca uwagi na lwa.Jest szczęśliwa,że znów jest wygnańcem.*

[Lazareth]

*Przygląda się dalej kształtowi na drzewie. Po czym traci zainteresowanie sądząc że to przewidzenie. Ostatnio często miewa jakieś dziwne wizje. Postanawia zająć się czym innym. Bierze do łapy jakiś dziwny przedmiot przypominający Dwunoga, jednego z tych którzy kiedyś żyli w tych dziuplach. Jest wykonany z jakiejś trawy czymś związanym. Ciekawe do czego kiedyś im służyło.*

[Mara]

-A ten co robi?*Mówi tak głośno,że słychać ją w całej wiosce.*

[Lazareth]

Nie wydzieraj się tak zwido. Głowa mnie boli. *Wstał i przeciągnął się* Mam prawo tu być. A przynajmniej jakieś widmo nie ma prawa tego kwestionować

[Mara]

-Nie jestem widmem jestem lwicą.Nazywam się Nela.

[Lazareth]

Ooo...dawno cię nie widziałem. *Prychnął* I może lepiej żeby tak zostało? *Odwrócił się żeby odejść*

[Mara]

-A tak wg to kim jesteś lwie?*Zaczęła się wymądrzać i schodzić z drzewa.*

[Lazareth]

Jestem lwioziemcem, tyle ci chyba wystarczy wygnanko *Odparł*

[Mara]

Naprawdę tak myślisz Laz?*Warknęła i powoli podchodzi do niego.*

[Lazareth]

*Uśmiechnął się bezemocjonalnie pod nosem* Czyli jednak zapamiętałaś moje imię. *Przekręcił głową, stawy strzeliły*

[Mara]

-Tak staruchu,ale nie na długo.*Zaśmiała się szyderczo.*

[Lazareth]

Zamierzasz mnie zabić? Ha...zabawne...widziałem to w wizji. Muszę cię rozczarować, ale ci się nie uda. *Ziewnął* Może ci się to wydawać łatwe, bo swojej córki bym nie skrzywdził, co przecież wiesz...sęk w tym że nie jesteś już moją córką. *Tym razem jego uśmiech był bardziej szyderczy*

[Mara]

-Hahaha.Bardzo śmieszne.Jestem szybsza od ciebie,sprawniejsza i mądrzejsza więc jakim cudem mógłbyś mnie skrzywdzić,chyba ja raczej ciebie.I co z tego,że już nie jestem twoją córką.Bardzo mi się to podoba.A i jeszcze jedno nie śmiałabym się powiedzieć ale dobrze,że mama cię zostawiła.

[Lazareth]

*W odpowiedzi tylko zaśmiał się ponuro* Silniejsza...szybsza...mądrzejsza...ileż w tym młodzieńczej arogancji i samozachwytu...Pytasz jakim cudem mógłbym cię skrzywdzić? Otóż cuda się zdarzają...*Cień rzucany przez grzywę zasłaniał mu oczy, z odległości widać było tylko jego wyszczerzone w paskudnym uśmiechu zębiska*

[Mara]

-Oczywiście,a i dobrze,że cię mama zostawiła.Może ma innego....

[Lazareth]

*Na ziemię przed lwem spadła kropla krwi, ale on sam się nie poruszył* Tak...może...tak czy siak, skoro jest szczęśliwsza beze mnie, to dobrze.

[Mara]

-Tak jak ja.*Uśmiechnęła się szyderczo.*
-Na lwiej ziemi było dosyć nudno.

[Lazareth]

Tam prawie zawsze jest nudno *Ziewnął* Ale to mój dom, i nie zamieniłbym go na żaden inny nawet gdyby nie było tam nikogo prócz mnie.

[Mara]

-Słyszałam,że chcesz mieć syna??

[Lazareth]

Chcesz?! Hahaha...widzę że posiadasz nieaktualne informacje moja mała...ja MAM syna, twojego brata *Zarechotał*

[Mara]

-Dla ciebie nie mała,a i słyszałam,że już nie jestem twoją córką??

[Lazareth]

Jesteś wydziedziczona. Biologicznie są niby więzy. Ale moją córką już nazywać się nie możesz *Odwrócił się machnąwszy zamaszyście ogonem i usiadł na rozgrzanym kamieniu*

[Mara]

-Dobrze jeśli ci tak pasuje.

[Nalia]

*Przychodzi zauważa Nele i Laza.Podchodzi do nich.*
-Hej Laz.Hej Nelcia.

[Lazareth]

*Wzruszył ramionami* Nie do końca mi to pasuje. Ale przecież to ty to wybrałaś. To tobie to pasuje. *Spogląda w stronę Nalii* Witaj.

[Mara]

-Mi akurat nic nie pasuje.Nic mi się nie układa.
-Hej ciociu.

[Lazareth]

Nie rozumiem...jeszcze niedawno mówiłaś że na Pustkowiach tak dobrze ci się żyje, nie brak ci ojca, a na Lwiej Ziemi czułaś się taaak okropnie.