Pole bitwy

[Pyxo]

//Mogłaś zedytować... ;p//
*spojrzała na Arię* No, jedna osoba mniej - mniejszy tłok... Nie będzie tak duszno...

[Aria]

//no, już się zdecydowałam xD to samo tylko bez patrzenia na ciebie ;D//

*znalazła dogodne drzewo, położyła się i odpłynęła myślami*

[HRR]

*Biała nieznajoma pojawiła się w okolicy. Ciągnąc powoli łapy i rozglądając się ze znudzeniem zbliżała się do zebranych.*

[Nitrol]

*spojrzał się na nieznajomą po czym postanowił do niej zagadać*
-Hej... znamy się może?

[HRR]

*Spojrzała nań. Grin.*
- Nie, nie, raczej nie *powiedziała przekręcając łeb trochę na bok.*
- Z kim mam przyjemność? *zamrugała.*

[Sachara]

*Przychodzi w obce sobie miejsce... Mrocznie... Lapy stawia ostroznie a oczyma bacznie obserwuje otoczenie*

[Nitrol]

-Nazywam się... *chwila wytężenia by upewnić się że dobrze pamięta swoje imię* Nit, a ty?

[HRR]

- Husari *powiedziała z uśmiechem. Dostrzegła kątem oka powoli stąpająca lwicę.*
- Długie nogi, dłuuugie *zamruczała do siebie.*

[Sachara]

Ogladajac sie do okola badala otoczenie zobaczyla pare brazonych oczu i krwisto czerwonych. Nie wzruszylo jej to byla na to przygotowana...

[Nalia]

*Przyszła i usiadła*
-Hej Sach!

[Sachara]

*Odskoczyłą szybko zaskoczona* Wystraszyłaś mnie *powiedziała cichym chrypliwym głosem*

[Pyxo]

*spojrzała na Sacharę i wybuchła śmiechem* Oby tak dalej Nalia... Może ktoś do mnie dołączy... *przestała się wachlować, jej skrzydła zniknęły*

[Sachara]

*Chrypliwy damski głos zabrzmiał i odbił się echem od kolejnych powierzchni* Czy was to śmieszy *mroczny ton połączony z megasuperhiperfochem xD*

[Aria]

*oprzytomniała trochę i spojrzała w dal... oprócz Nita, który był już tam wcześniej zobaczyła trzy nieznane lwice, postanowiła dowiedzieć się kim są i.. może zawrzeć jakąś przyjaźń* Hej *przywitała mile trzy lwice i Nita* Jestem Aria *błysnęła lodowo niebieskimi oczami, wyglądało to jakby chciały zapytać "a wy?" *

[HRR]

*Tłok w takim miejscu wydawał się jej dziwny. W każdym razie zainteresowała się teraz niebieskooką lwicą. Podeszła do niej i okrażając ją rzekła sylabując z lekka: *
- Huu-saa-rii *uśmiechnęła się lewym kącikiem ust* witam serdecznie

[Aria]

jesteś wygnańcem chyba od niedawna? Nigdy nie widziałam cię na pustkowiach .. *przycupnęła przed Husari, lekko podrygując ogonem*

[HRR]

*Uśmiechnęła się szeroko.*
-Cóż... Powiedzmy, że się nie pokazywałam w tych okolicach *- powiedziała.* - Nie wiedziałam, że aż po mnie tak to widać.. Te-he-he *- zasmiała się zakłopotana.* To, że jestem wygnańcem.

[Lorise]

*Wciąż siedziała w tym samym miejscu co wcześniej. Znudzonym wzrokiem wodziła spokojnie po wszystkich znajomych i nieznajomych pyszczkach. Następnie spojrzała smutno na Nita. Biedak...
Swoją drogą to było ciekawe: jak to jest nagle stracić pamięć? Mimowolnie uśmiechnęła się koślawo pod nosem i położyła łeb na łapach. W sumie to wiele by dała, by również stracić pamięć i zacząć wszystko od początku. Aczkolwiek nie pamiętanie własnego imienia musiało być... dziwne.*

[Sachara]

* Otrząsnęła się szybko z resztek popiołu na swej brudnej złotej sierści. Zielone oczy napełniły się ogniem. Pazury wbiły w ziemie. Chrząknęła lekko. Futro zaniedbane po długiej wędrówce gdzieniegdzie zdobiły ślady krwi. Odwróciła się na pięcie zobaczyła krwawą plamę - szybko przystąpiła do jej oblizywania* Głupie ciernie *chrząknęła wyciągając kolce*

[Lorise]

*Wyrwana z głębokiego zamyślenia, słysząc znajomy głos powoli odwróciła łeb w stronę jego źródła. Zmierzyła Sacharę znudzonym wzrokiem i leniwie skinęła łbem w geście powitania, lekko się uśmiechając.
W myślach toczyła bitwę z samą sobą. Zmierzała spytać któregoś ze świadków, jak doszło do wypadku Nitrola. Ale czy powinno ją to interesować? A może po prostu nie potrafiła stłumić w sobie ochoty na utratę pamięci? To było dziwne O.o*

[Aria]

heh... cóż nie pasujesz mi na członkinię innej grupy, a ja sama należę do wygnańców, więc.. tak tylko mówię, że cię nie widziałam *lodowy błękit spojrzał na Husari jakby chciał wejść w głąb jej duszy i sprawdzić co kryje się w jej umyśle, a czego nie powiedziała* ale to nic złego przecież *uśmiechnęła się wesoło, nie spuszczając oczu z Husari*

[Sachara]

*Wyciągła powoli wszystkie ciernie - przeżyła dużo jako lwiczka ale nie chciała o tym opowiadać. Przeszła przez bagna mokradła i dotarła do celu do oświecenia! ale czuła że życie w stadzie nie jest jej powołaniem. Spuściła powoli głowę. Z oczu poleciały pierwsze w jej życiu łzy - bariera została złamana. Sachara - lwica pustyni // i błędów ortograficznych // nieposkromiona wędrowniczka //lol skąd mi sie to bierze XD// nastoletnia lwica która przeżyła więcej niż co to niektórzy //czytaj Simba ; p // w całym swoim życiu po raz pierwszy zapłakała gorzkim płaczem*

[Lazareth]

*Przechodząc obok zauważył nieznaną mu, płaczącą lwicę, podszedł do niej* Witaj...*Powiedział cicho* Czemu płaczesz? *Pochylił się do niej siedząc już obok*

[Sachara]

*zawarczała cicho obnażając czerwone od krwi kły* Witaj - *mruknęła ponuro...* Płacze bo płacze nie chce mi się o tym gadać *odchrząknęła, przyczym ponownie otrzepała się z resztek popiołu*

[Lazareth]

*Cofnął się i najerzył* Mhm, rozumiem. Lwice często płaczą bez powodu. *Zarechotał cicho*

[Sachara]

Czy TO CIĘ ŚMIESZY *zawarczała wrogo jeżąc futro - wyszczerzyła czerwone od krwi kły*

[Lazareth]

Hem, może. *W odpowiedzi błysnął swoimi kłami* Skoro nie moją sprawą jest to czemu płaczesz, to czemu twoją sprawą ma być co mnie śmieszy?!

[Sachara]

ja sie nie pytałam ale dobrze że nie odpowiedziałeś * odwróciła się i szybko weszła do małej jaskini - znów dało się słychać szloch *

[Lazareth]

*Zwiesił łeb, raczej źle to rozegrał. Po chwili urwał szeroki liść i wszedł ostrożnie do jaskini* Wybacz, nie chciałem cie urazić, i nie śmiałem się z ciebie....*Podał jej liść jako chustkę* Jestem Laz.

[Sachara]

Sachara *odpisnęła już mniej chrypliwym głosem*