Lwia Przygoda

*przyszła bo miała wszystko już gdzieś. Przyszła bo lubiła samotność. Uśmiechnęła się posępnie do drzewa. Byli tacy sami.*
<zt>

* Przychodzi tutaj z niewzruszoną, jak zwykle zresztą, miną. Rozgląda się badawczym wzrokiem po okolicy, po czym z ulgą stwierdza, iż jest tu sam, nie licząc samotnie stojącego drzewa. Nie mając nic lepszego do roboty, położył się pod, na pierwszy rzut oka, martwym pniem jedynego w tej okolicy drzewska i przymykając ślepia, uśmiechnął się w niemym zachwycie świętego spokoju oraz błogiej ciszy*.

*Idzie wciaz przytulona do lwa i mruczy cichutko*

*Przybywa razem z Arią.* I jak? To tutaj? * *

Hmm.. *Patrzy na drzewo udajac zadumana* Kiedys bylo mniejsze, ale oto ono, Samotne Drzewo. *Zasmiala sie slyszac swoje slowa*

Fajnie tu nawet To osamotnione drzewo przypomina mi samotność jaką czuł każdy władca Lwiej Skały...

*Patrzyla na drzewo przez dluzsza chwile, zastanawiajac sie nad slowami wypowiedzianymi przez lwa*

... ale mniejsza o to. *Przytulił się do Arii.*

* Hebanowa lwica przybyła tu żwawo przebierając łapami. Wszędzie, gdzie okiem sięgnąć, panowały pustki. Wokoło nie było żywego ducha, a już miała nadzieję, że spotka tu swoją starszą latorośl. Jak pech, to pech. Shavire skrzywiła się z niezadowoleniem. Ale zaraz, zaraz. Uwagę samicy wyraźnie coś przykuło. Jakiś biały kształt leżał nieruchomo pod drzewem. A więc jednak. Podeszła śmiało do młodzika i pacnęła go łapą*.
- Wstawaj.
* Nakazała z powagą*.
- Chciałabym ci kogoś przedstawić.

*Przybiega za Shavire rozglądając się naokoło. Nie zauważył tego kogoś do kogo mówiła. Chciał lepiej zbadać to miejsce.*

* Ombre leniwie uniósł do góry jedną z powiek. Czego ta matka od niego chce? Nie widzi, że jest zajęty? Podniósł mozolnie swe cielsko z ziemi i stanął naprzeciw hebanowej lwicy, oczekując wyjaśnień. Jego mina nie była zbyt radosna*.
- Tak, matko?
* Zapytał, siląc się na grzeczność, co bynajmniej nie umknęło uwadze Shavire*.

- To jest Saren.
* Oznajmiła, patrząc wymownie na szarego samca*.
- Oprowadzisz go po terenach.
* I nie czekając na żadne inne wyjaśnienia, odwróciła się z zamiarem opuszczenia tego miejsca, syknąwszy jednak pierwej białasowi do ucha*.
- Tylko bez wygłupów.
* I lwica odeszła, pozostawiając czarnogrzywego z niesmakiem wymalowanym na pysku*.

Ty?! *Zauważył Ombra.* Pamiętam cie, chciałeś mnie zeżreć jak byłem mały...chyba ty.*Wytężył umysł, jego pamięć nieco szwankowała od kiedy zamieszkał na cmentarzysku.*

* I w co ta matka go wpakowała? Myśli, że jest niańką dla dzieciaków czy co?*
- Nie, to nie ja, tylko mój zły brat bliźniak.
* Pozwolił sobie na kpinę*.
- Chyba jednak nie pamiętasz mnie na tyle dobrze, w przeciwnym razie grzałbyś swój zad w wygodnej jaskini tatusia.

*Zaśmiał się tylko.* Niestety, w przeciwieństwie do ciebie nie lubię grzać zadu w jednym miejscu. A to że nie pamiętam cię doskonale jest zrozumiałe, taką mordę jak twoja od razu chce sie zapomnieć.

- Zdziwiłbyś się, prostaku.
* Uśmiechnął się paskudnie*.
- Nawet nie wiesz, jak mile połechtałeś tym moją próżność, ale daruj sobie komplementy, bo tu ci się na nic nie zdadzą. To nie te klimaty, młokosie. No, ruszaj swój opasły, lwioziemski zad, zbieramy się. Drogi mamy sporo, a ja nie chce spędzić całego swojego życia na pilnowaniu nędznej gówniarzerii.

*Wymamrotał kilka linijek obraźliwych określeń Ombra, poszedł parę kroków w prawo, potem wrócił z powrotem tam gdzie stał.* Nu dobra, jeśli nie ma innego wyjścia to chodźmy. *Przełknął parę kolorystycznych, słownych dodatków do tej wypowiedzi.*

* Uśmiechnął się z pogardą*.
- Lepiej nie kwestionować zdania mojej matki.
* Rzucił i nie czekając na niego, począł sunąć przed siebie*.

*Zaczął powoli iść za Ombrem rozglądając się przy tym na boki.*

*Przychodzi tu powoli... Siada w cieniu.*

*Pojawia się nieoczekiwanie. Wiatr, który zerwał się, gdy wkroczyła na teren Samotnego Drzewa miło smyrał całe jej ciało, mierzwiąc sierść. Jedyne, co słyszała to cichy świst wiatru w uszach i własne, rozbrzmiewające w czaszce myśli..*

*Zobaczył ją z daleka. Odezwał się cicho.* Cześć...

*Przystanęła, zastrzygła lekko uchem, szukając kierunku z którego dochodził dźwięk. Po chwili dostrzegła właściciela ów głosu. Tak, jak myślała - Czarnogrzywy lew imieniem Mvuto*
-Witaj
*Bąknęła podchodząc kilka kroków w stronę samca*

Co słychać? *Spytał patrząc na ziemię.*

- Powiedzmy, że wszystko po staremu.
*Uśmiechnęła się blado, jednakże po krótkiej chwili uśmiech znika z jej pyska*
- A u ciebie?
*Zapytała jakby od niechcenia*

Z Lazem i Shav podpalaliśmy Lwią Ziemię... pomysł byle jaki... W dodatku Laz mało nas nie usmażył... bo prawie nas otoczył pierścieniem ognia bez wyjścia
//Co znaczy to "Nie próbuj." w "Lokalizacja" ? XD//

*Pomimo poważnej miny lwa zaśmiała się cicho*
-Skąd tak nagle ten pomysł ?

// Dopiero zauważyłeś ? XD 'Nie próbuj w ogóle szukać, bo i tak nie zajdziesz tam żywy', tylko nie chciało mi się pisać, zatem pozwoliłam na to, żeby każdy sobie końcówkę dorobił Xd //

//XD//
Nudziliśmy się trochę. *Powiedział lekko się uśmiechając.*

- Jak dzieciaki.
*Prychnęła*
- Dobrze, że nie wpadliście na głupszy pomysł.

No... choć w sumie nie wiem... co mogłoby być jeszcze głupsze XD