Lwia Przygoda

UWAGA: Wielka reaktywacja pod nowym adresem.
Nic nie będzie już takie, jak wcześniej.

- http://www.psiaki91.pl/
Zapraszam serdecznie i gorąco do rejestracji i wspólnej zabawy!

*wyłonił się z mgły. Brakło jedynie jakiej nastrojowej muzyczki*
- Siema, pokraki *mruknął, rozsiadając się na chmurce, mgle, czy co oni tam mają. Szczerzył się nieprzyjemnie*

- Może i stary. Stary, ale jary. Jak mi się już zechce, oczywiście.

- Wyglądam Ci na mordercę? Ja jestem na to zbyt leniwy.

- A po co się odzywać? *wzruszył barkami*
- Jeśli ktoś wie o Tobie zbyt wiele, łatwiej mu Cię zniszczyć. A zapewne prędzej czy później najdzie go na to chęć.

*skinął jedynie łepetyną w milczeniu*
- Nie lubiłem nigdy większych tłumów.

- Nie. Zawsze byłem indywidualistą i egoistą. Z nikim się nie zadawałem, zatem nawet nie miały okazji się we mnie zakochać.

- Jakoś tak dziwnie reagujesz, kiedy o nim mówimy *wzruszył barkami. Wstał, wyprostował się, przeciągnął, a w jego starym, umęczonym kręgosłupie poprzeskakiwały jakie kręgi, trzeszcząc nieprzyjemnie*

- A co, Twe serce też udało mu się złamać? *rzucił cynicznie*

- Taaa, coś o tym wiem. *mruknął, przypominając sobie akcję, kiedy oto dawał (całkiem z resztą nieudolnie) kosza pewnej ciemnej kocicy. Wzdrygnął się wymownie*
- Casanova, taaa.

- Pytałem, co masz na myśli mówiąc, że Mvuto jest dziwny. Ale widzę, że niekoniecznie masz chęć ze mną rozmawiać. *mruknął*

- Ziemia do Mary, łuhuuuuhuuu!! *pomachał jej łapą przed oczyma, wywracając własnymi ślepiami*

- Dziwny? *Asmodeusz ściągnął brwi, bacznie przyglądając się lwicy. Taaa, niedoszły król, pewnie ambicja ucierpiała. Tak czy inaczej, Asmo sam zbyt pochlebnej opinii na jego temat nie miał. Ale... w zasadzie Asmodeusz nie miał dobrego zdania o kimkolwiek, kto nie byłby nim*

- Też bym miał żal, gdyby ktoś usiłował mnie spalić żywcem. Tym bardziej jakby był to Twój wapniak. Jakoś nie pałam do gościa sympatią. *skwitował*

- Poważnie? O tym akurat nic nie słyszałem! *rzucił, wplatając w wypowiedź nieco więcej entuzjazmu, niż zazwyczaj*
- Może opowiesz mi o tym coś więcej?

- Coś tam kiedyś słyszałem. Może miała dość Twego ojca?

*walczył, coby się nie plasnąć w czoło*
- Nie. Chyba nie. Nie znałem gnoja. *skwitował. Mówiąc o ojcu miał na myśli Lazaretha - który przecie jakiś czas temu królował na Lwiej Ziemi*

- Taaa, z pewnością. Może matka mnie choć trochę tolerowała. Ale to całkiem nieważne. Lepsza matka jaką miałem niż Ojciec Były Król Lwiej Ziemi *rzucił z przekąsem*

*uśmiechnął się złowieszczo*
- Bo mnie wszyscy nie cierpią. *skwitował.*

*nie zwrócił na to uwagi, przecież leżąc na plecach wlepiał ślepia w niebo a nie w to, czy Mara aktualnie pośle mu przelotne spojrzenie. Przymknął powieki*
- Dlaczego aż tak mnie nie cierpisz? *rzucił beznamiętnie*

- Bo ja jestem ninja lion ! *rzucił, przewracając się na plecy.*

- Taaa. Żartuję sobie z Ciebie, pewnie.*rzucił szyderczo, osuwając z wolna na podłoże tak, że teraz leżał na brzuchu. No, prawie - jego łeb wszakże spoczął na "dłoniach", wspierał się bowiem na łokciach. Machnął zamaszyście ogonem, uderzając mocno jego końcówką o spękaną ziemię* - I tak wi...

- Dlaczegóż mi się tak przyglądasz? *przekrzywił łeb, rozciągając wargi w nieco cynicznym uśmiechu*
- Uważaj, jeszcze pomyślę, że tęskniłaś.

- A szwędam się bez większego celu. Stara bieda. *rzekł obojętnie, odprowadzając wzrokiem jasną lwicę*

*Zaśmiał się krótko, gardłowo, na swój sposób przerażająco*
- Oho, staruszek skraca smycz, nieładnie. Swoją drogą... on tu już od dość sporej chwili mieszka. *wzruszył barkami, mierząc chłodnym spojrzeniem bursztynowych ślepi samicę*

- No, trochę tak będzie, Księżniczko. *rzucił z przekąsem, zastrzygnąwszy przy tym ciemnym uchem. Jego jasna grzywa ułożyła się w sposób nieco złośliwy, przysłoniwszy prawe oko samca. Ten jednak zdawał się niewiele sobie z tego robić.*
- Jak tam się żyje?

Puma -> antyroślinożerca XD

*Zupełnie niespiesznie, powłócząc nieco ciężkimi łapskami, które raz po raz mocno stawiane na spierzchniętej nieco od słońca glebie znaczyły pazurami płytkie rowki. Uśmiechnął się półgębkiem, dostrzegając młodą lwicę* - Uszanowanko. *rzucił beznamiętnie, padając zadem gwałtownie na podłożu tuż obok ...

paradox -> abażur

głupki -> śmiech